INFORMACIJE CG NA MUNDIJALU Preko kauboja i Koka kole, put do finala kroz Ameriku: Ostao je samo još Njujork

Velika jabuka čeka krunu – Argentina sa Mesijem ili Španija, ko spušta zavjesu na Mundijal koji će se pamtiti i po magiji i po skandalima

Odigrane su 102 utakmice, prošlo je dugačkih, najdužih, 37 mundijalskih dana. Puno uzbuđenja, emocija, dramatičnih i istorijskih momenata, magije i skandala – o svemu će se suditi narednih dana i mjeseci, pa i godina.

Doduše, i Majami, mada utješno finale između Engleske i Francuske u subotu od 23 sata i nije nešto što zaokuplja pažnju u poređenju sa nedjeljnom kulminacijom na Menhetnu: duelom Španije i Argentine preko rijeke Hadson u Nju Džerziju, na stadionu MetLajf, uz muzički šou, nastupe Madone, Šakire, Koldpleja, Džastina Bibera…

Biće to pravi "superboul" spektakl, možda i najveći u istoriji sporta – po američkim standardima. Organizatori već mole da se bez prijeke potrebe (ulaznice) ne kreće u Džersi – biće kolaps.

U međuvremenu, u Atlanti, gradu drugog polufinala i domaćinu vjerovatno najveće utakmice kojoj je svjedočio 23. Mundijal, duela Argentine i Engleske, još traje ispraćaj spektakla.

U Olimpijskom parku u samom "dauntaunu", izgrađenom za potrebe Ljetnjih olimpijskih igara 1996, radnici rasklapaju ogromnu skalameriju koja je tu postavljena zbog FIFA fan-zone. Poneki engleski navijač još čeka u redu ispred muzeja Koka kole, a volonterke dijele bedževe na kojima piše Atlanta i na kojima je nacrtana breskva – simbol američke savezne države Džordžija.

Zapadno, u Dalasu, gradu kauboja, nafte, stekova i roštilja, gradu domaćinu prvog polufinala Francuska – Španija, još se drijema u nevjerici – kakva je moć sokera i šta evropska "najvažnija sporedna stvar" vuče sa sobom.

Grandiozna "AT&T arena" bila je domaćin čak devet mundijalskih utakmica – organizovala ih je najviše od svih 16 gradova domaćina, a gazde restorana i barova još ne žele da skinu natpise "FIFA World Cup", koji su u minulih 37 dana donijeli Teksasu na desetine hiljada posjetilaca.

"Latino" Florida će ponovo da poželi dobrodošlicu navijačima Engleske, koji su pod vrelinom Majamija pravili šou uoči i nakon četvrtfinalne utakmice protiv Norveške. Iako se u gradu prepunom ljudi iz Kolumbije, Venecuele, sa Bahama, Kube, Portorika i cijelog pojasa Kariba više priča španski – Englezi će biti više nego dobrodošli.

I biće ih puno više od Francuza, koji do polufinala možda jesu igrali najbolji fudbal na Mundijalu, ali se nisu proslavili brojnošću navijača u poređenju sa armijom fanova iz Argentine i Engleske.

Naprasno ispadanje "nepobjedive" Francuske i fudbalska lekcija koju joj je održala Španija možda jeste iznenadila fudbalski svijet, ali se o malo tome priča u poređenju sa performansom Engleza i njihovog selektora Tomasa Tuhela u posljednjih pola sata istorijskog polufinala sa Argentincima.

Mediji, analitičari, obični fudbalski navijači iz zemlje kolijevke fudbala, još analiziraju i ne vjeruju: samo 12 pasova, od čega je uspješno bilo pet, posjed lopte 7,5 odsto, od 67. do 92. minuta; za isto vrijeme, rival je imao 155 dodavanja, kompletiranih 147, a imao je i 110 dodira sa loptom u šesnaestercu. Hari Kejn, u poređenju s tim, nije imao nijedan u šesnaestrcu Argentine. Nešto što će se dugo analizirati na trenerskim školama…

Špance i Argentince, naravno, nije briga, oni su već u Njujorku, gdje se dresovi legende sporta Lea Mesija prodaju po cijeni od 180 dolara (skuplje za 30 dolara nego uoči polufinala).

Velika jabuka se, inače, dva dana prije finala suočila sa upozorenjem zbog lošeg kvaliteta vazduha. Koncentracija sitnih čestica u vazduhu dostigla je granicu nivoa štetnog po zdravlje, a sve od dima od šumskih požara u Kanadi, koji se širi prema jugu.

Zamućeno sunčano vrijeme u megalopolisu na Ist Riveru trebalo bi da u subotu pročisti kiša, dok se u nedjelju na finalnom meču, koji počinje u 15 sati po lokalnom vremenu, očekuje maksimalna temperatura od 29 stepeni.

Povoljni uslovi u najavi na najvrelijem Mundijalu od 1994. godine, kada su Sjedinjene Američke Države bile jedini domaćini.