Nedjeljni komentar: Velika Britanija između nostalgije za imperijom i snova o socijalizmu

Velika Britanija prolazi kroz jednu od najjačih istorijskih turbulencija, što neizbježno proizvodi političku nestabilnost, društveni jaz i sukob između rivalskih strana. Kao što to često biva, politička rukovodstva koja nisu u stanju da riješe probleme ne fokusiraju se na budućnost, već odgovore traže u prošlosti upotrebljavajući je kao bauk ili sentiment prema prošlim, boljim vremenima.

Osim bujanja nacionalizma, Bregzit je doprinio i sve većem jazu između stanovnika velikih gradova i provincije. Engleski novinar Dejvid Godhart je u knjizi „The Road to Somewhere” još 2017. godine detektovao podjelu u Engleskoj na tzv. „anywhere” i „somewhere”. Prvi su stanovnici metropola koji gledaju na cio svijet kao jednu zajednicu i, kao što žive u Londonu, mogli bi da žive „anywhere”, ili u bilo kom velikom gradu; za njih granice ne postoje, a različitosti su normalnost. Drugu grupaciju čine građani Engleske koji su vezani za mjesto rođenja i varoš u kojoj žive i zato insistiraju na „somewhere”, to jest tamo gdje su.

U tom kontekstu nije iznenađenje što je Kira Starmera, predstavnika establišmenta i takozvanih „anywhere”, zamijenio Endi Bernam, laburistički simbol onih koji se prepoznaju u „somewhere”, i upravo zato je jedini laburistički lider koji može efikasno da se suprotstavi naletu engleskih nacional-populista, od Faraža do Robinsona. Bernamu veoma prija nadimak „Kralj Sjevera”. U Mančesteru kruži glas da ga je sam sebi dao.

U novom Nedjeljnom komentaru odgovaramo na sljedeća pitanja:

Odgovori u nedjelju veče u 18.15 i 22.30 na Televiziji Informacije CG.