Kako su za tri minuta ukradena tri remek-djela Renoara, Sezana i…

Četiri maskirana lopova upala su tokom noći kroz vrata na prvom spratu u muzejskoj Vili remek-djela, ali je muzej odlučio da pljačku drži u tajnosti, nadajući se da će uhvatiti lopove ako se vrate, naveo je portparol policije

Slike Pjera-Ogista Renoara, Pola Sezana i Anrija Matisa ukradene su iz muzeja na sjeveru Italije u smjeloj pljački koja je trajala svega tri minuta.

Renoarovo ulje na platnu iz 1917. "Les Poissons (Riba)", Sezanov akvarel iz 1890. "Tasse et plat de cerises (Mrtva priroda sa višnjama)" i Matisovo djelo iz 1922. "Odalisque sur la terrasse (Odaliske na terasi)" ukradeni su iz Fondacije Magnani Roka, koja se nalazi u blizini grada Parme, rekao je portparol karabinjera iz Parme i Jedinice za zaštitu kulturnog nasljeđa iz Bolonje za CNN.

Četiri maskirana lopova upala su tokom noći između 22. i 23. marta kroz vrata na prvom spratu u muzejskoj Vili remek-djela, ali je muzej odlučio da pljačku drži u tajnosti, nadajući se da će uhvatiti lopove ako se vrate, naveo je portparol policije.

Policija je saopštila da snimci nadzornih kamera pokazuju kako lopovi bježe sa slikama kroz raskošne vrtove vile, dok se u pozadini čuje alarm muzeja.

Do sada niko nije uhapšen, a muzej nastavlja da radi u uobičajenom radnom vremenu.

Fondacija Magnani Roka pozajmljivala je umjetnička djela iz cijelog svijeta, uključujući kolekcije iz galerije David Zvirner u Njujorku i muzeja Geti u Los Anđelesu.

Advokat fondacije rekao je za CNN da je krađa bila "organizovana i planirana" i da su lopovi možda bili inspirisani relativnom lakoćom sa kojom su provalnici upali u Luvr u Parizu u oktobru.

Specijalna jedinica italijanskih karabinjera za umjetnine svake godine pronađe oko 100.000 ukradenih artefakata širom svijeta zahvaljujući sofisticiranoj mreži za praćenje ukradenih djela, navodi njihov portparol.

Luiđi Magnani preminuo je 1984. u 78. godini, a bio je umjetnički kritičar, muzikolog i pisac. Njegova imovina i privatne kolekcije – uključujući djela Ticijana, Albrehta Direra, Rubensa, Fransiska Goje, Kloda Monea i Đorđa Morandija otvorena su za javnost 1990. godine.

Imanje u okolini Parme krasi neoklasični namještaj smješten u pažljivo uređenim vrtovima sa egzotičnim biljkama, monumentalnim drvećem i šarenim i bijelim paunovima koji slobodno šetaju. Fondacija posjeduje stalnu kolekciju umjetničkih djela i artefakata koja obuhvata period od renesanse do savremene umjetnosti.