Cijena hladi euforiju: Meč SAD – Paragvaj zaostaje u prodaji karata u Los Anđelesu

<!—->To ne znači automatski da je preostalo baš onoliko praznih mjesta koliko prosti račun sugeriše, jer FIFA ulaznice pušta u talasima, kroz završnu prodajnu fazu i kroz posebne pakete. Ipak, činjenica da je baš američki uvodni meč ispod drugog duela, na istom stadionu dovoljno govori sama za sebe. Kapacitet stadiona za Mundijal je 69.650 mjesta, a FIFA je zvanično saopštila da se u posljednjoj fazi karte puštaju sukcesivno, po principu “ko prvi, njegova karta”.

Glavni ugao priče, makar za sada, djeluje prilično jasan: cijena. Kada je otvorena prodaja, FIFA je utakmicu SAD – Paragvaj postavila kao treću najskuplju na čitavom turniru, iza finala i jednog polufinala. Karte u tri glavne kategorije bile su postavljene na približno 2.320, 1.649 i 952 eura, dok su za Iran – Novi Zeland iste kategorije iznosile oko 382, 323 i 119 eura. Drugim riječima, navijači američke reprezentacije za premijerni meč morali su da izdvoje višestruko više novca od onih koji su ciljali drugi losanđeleski termin.

Važno je i to da cijene za ovaj meč nijesu rasle kao kod niza drugih utakmica domaćina, što dodatno sugeriše da tražnja nije otišla onim putem kojem se FIFA nadala. Poređenja radi, najskuplja karta za otvaranje Meksika protiv Južne Afrike otišla je sa oko 1.551 na oko 2.537 eura. U prevodu, tržište je već poslalo signal gdje može da podnese novo poskupljenje, a gdje ne može.

U isto vrijeme, FIFA i dalje insistira na tome da je globalno interesovanje ogromno. Zvanično je saopšteno da je samo u jednoj fazi stiglo više od 500 miliona zahtjeva za ulaznice, uz više od milion prodatih karata do kraja te etape, dok je Đani Infantino ranije govorio i o 150 miliona zahtjeva u prvih 15 dana jedne od prodajnih faza. Sve to znači da problem, makar na površini, nije Mundijal kao proizvod. Problem je što je konkretno američko otvaranje, barem po sadašnjim brojkama, očigledno cjenovno pobjeglo dijelu sopstvene publike.

Zato priča iz Los Anđelesa trenutno djeluje kao ozbiljan test za FIFA-inu politiku prodaje. Na papiru je to jedna od najblještavijih utakmica grupne faze, meč kojim praktično počinje američki dio turnira, na stadionu koji treba da bude izlog spektakla. U praksi, međutim, za sada više liči na upozorenje da ni Svjetsko prvenstvo ne može baš sve da proda samo na ime, pogotovo kada cijena ode previsoko.