1970. meksicki Mundijal: Dijelovi legendarnog fudbala

“Jogo bonito” – najljepša i najčistija igra – je došla do punog izražaja u Meksiku 1970. godine, prilikom trijumfne igre Brazilaca, čije se sekvence danas često vrte na televiziji.

“Trebalo bi zabraniti tako lijep fudbal”, pisala je engleska štampa nakon što su Brazilci u finalu pregazili Italiju sa 4:1. Bio je to posljednji Peleov Mundijal i treća titula prvaka svijeta, slika pobjednika koji odlazi u legendu.

U Meksiku se pamti 1970. godine kao jedan od najboljih u istoriji, trijumf napadačkog fudbala i selekcije koja je igrala za dušu navijača – Brazila. Brazilac Pele je u tom letu već sa 17 godina bio svjetski prvak i kralj fudbala, a njegov posljednji nastup na mundijalima došao je u finalu.

Poslije finala, Pele je u suzama, na rukama saigrača, iznesen sa terena. Slika pobjednika koji odlazi u legendu zadržala se za njega i njegovim tamošnjacima.

U 1970. godini su treneri imali pravo da izvrše po dvije izmjene, a sudije su imali žute i crvene kartone za prvi put u istoriji. Nezaboravne slike sa ovog Mundijala uključuju istrajnost Franca Bekenbauera, koji je veći dio polufinalne utakmice protiv Italije odigrao sa slomljenim ramenom i grčom na licu, kao i hrabrost Brazilca Tostaoa, koji je sve meče odigrao do kraja, iako se tek oporavio od operacije oka.

Ukupno 75 država su učestvovalo u najmasovnijim kvalifikacijama, ali Perua, Maroka i Izraela su prvi put nastupili na Mundijalu. Njemačka je osvojila treće mjesto, a Gerd Miler je osvojio najbolji strijelac s devet golova.