NBA objavila finaliste za najveće nagrade: Šej, Jokić i Vembanjama u trci za MVP

<!—->Liga je objave rasporedila između uvodnog dijela prenosa i poluvremena, a među imenima koja su ostala u trci nalaze se i očekivani favoriti i nekoliko priča koje su obilježile sezonu.

Kada je riječ o MVP nagradi, među finalistima su Šej Gildžus-Aleksander iz Oklahome, Nikola Jokić iz Denvera i Viktor Vembanjama iz San Antonija. Šej ima priliku da postane prvi bek još od Stefa Karija koji je osvojio uzastopne MVP nagrade, nakon što je i ove sezone potvrdio status jednog od najubojitijih igrača lige. Jokić je ponovo u igri da ispiše istoriju, jer bi četvrtim MVP priznanjem stao uz rame Majklu Džordanu, Lebronu Džejmsu, Bilu Raselu, Viltu Čemberlenu i Karimu Abdul-Džabaru. Vembanjama je, s druge strane, već u trećoj sezoni stigao do nivoa na kojem se pominje uz najveća imena u istoriji Sparsa, Tima Dankana i Dejvida Robinsona.

U izboru za defanzivca godine ponovo se našao Vembanjama, što dovoljno govori o širini njegovog uticaja. Uz njega su finalisti Auser Tompson iz Detroita i Čet Holmgren iz Oklahome. Vembanjama je treći put u tri sezone bio najbolji bloker lige, Tompson je bio prvi po broju ukradenih lopti po meču, dok je Holmgren važan dio najbolje odbrane NBA lige.

Za igrača koji je najviše napredovao kandidati su Deni Avdija iz Portlanda, Džejlen Duren iz Detroita i Nikejl Aleksander-Voker iz Atlante. Avdija je imao sezonu karijere i napravio ozbiljan iskorak ka All-Star nivou, Duren je bio važan dio uspona Pistonsa do vrha Istoka, dok je Aleksander-Voker poslije dolaska u Hokse isporučio najbolju košarku svog života.

U konkurenciji za šestog igrača godine nalaze se Keldon Džonson iz San Antonija, Haime Hakes Džunior iz Majamija i Tim Hardavej Džunior iz Denvera. Džonson nije počeo nijednu utakmicu, ali je bio jedan od najvažnijih rezervista lige, Hakes je dao veliki impuls Majamijevom ritmu, dok je Hardavej veteran koji je šutem i iskustvom donio stabilnost Denveru.

Za priznanje igraču godine u neizvjesnim završnicama finalisti su Šej Gildžus-Aleksander, Džamal Mari i Entoni Edvards. Šej je bio prvi u ligi po broju poena u klač momentima, Mari je briljirao uz vrhunske procente šuta, dok je Edvards, uprkos svim okolnostima oko pravila od 65 utakmica, ostao u konkurenciji jer se to ograničenje ne odnosi na ovu nagradu.

U izboru za trenera godine među finalistima su Džej-Bi Bikerstaf iz Detroita, Mič Džonson iz San Antonija i Džo Mazula iz Bostona. Bikerstaf je nastavio preporod Pistonsa, Džonson je Sparse vratio u plej-of prvi put od 2019. godine, dok je Mazula vodio Boston do drugog mjesta na Istoku u sezoni u kojoj su mnogi očekivali pad.

Za rukija godine bore se Kuper Fleg iz Dalasa, Kon Knipel iz Šarlota i V. Dž. Edžkomb iz Filadelfije. Fleg je već u prvoj sezoni radio stvari koje su ga stavile uz Majkla Džordana u određenim statističkim kategorijama, Knipel je postao prvi ruki u istoriji lige koji je bio najbolji po broju pogođenih trojki, dok je Edžkomb ostavio snažan trag u sezoni Filadelfije opterećenoj brojnim izostancima.

Objava finalista tako je samo dodatno zaokružila regularni dio godine u kojem su i potvrđene stare veličine i eksplodirale nove priče. Sada ostaje da se vidi ko će od svih tih imena dobiti i zvaničnu potvrdu kroz priznanja, ali već sam spisak dovoljno govori koliko je sezona bila bogata individualnim iskoracima, istorijskim brojkama i novim licima koja sve snažnije ulaze u prvi plan.