Osam krugova pakla za crnogorski fudbal

Četiri predstavnika u Uefinim takmičenjima – osam utakmica, osam poraza i dueli u kojima su naši klubovi postigli šest i primili 16 golova

Kada je Uefa u sezoni 2021/22 pokrenula Ligu konferencije kako bi "malima" pružila priliku da zaigraju u grupnoj fazi baš je novo takmičenje pokazalo koliko su crnogorski klubovi daleko od ostatka Evrope.

Tokom prve tri sezone druga runda kvalifikacija bila je plafon, često i zbog toga jer bi tamo završio neko nakon ispadanja iz borbi za Ligu šampiona, a onda je ljeto 2024. probudilo nadu.

Ili bolje reći samo je sakrilo prave probleme našeg klupskog fudbala. Dečić i Mornar tada su stigli do treće runde kvalifikacija za Ligu konferencije, bili na korak od baraža, odnosno dva od jeseni u Evropi, dok se Budućnost se zaustavila na drugoj stepenici.

Izgledalo je tada da su naši klubovi počeli da uče, ali već sljedeće dvije sezone – i posebno ovo ljeto – brzo su sve vratili u realnost.

Tokom prethodne sezone Dečić i Sutjeska su uspjeli da preskoče prvu rundu kvalifikacija za treće po kvalitetu Uefino takmičenje, dok je Budućnost u Ligi šampiona poražena od Noe, a potom u u Ligi konferencije i od Milsamija.

Ljeto tokom kojeg je svijet bio u euforiji zbog Mundijala na najbolji način je pokazalo gdje se nalazi crnogorski fudbal – na dnu, ili ako može i niže.

Četiri predstavnika imao je naš fudbal u Evropi (već od sljedeće sezone ponovo će imati jednog manje), svi oni u prvoj rundni kvalifikacija odigrali su ukupno osam utakmica, i svaku su izgubili.

Sutjeska je u Ligi šampiona dva puta poražena od Kairata (2:1 i 2:0), dok su po dva neuspjeha u Ligi konferencije upisali Mornar (od Atletik Eskaldesa iz Andore, dva puta po 2:1), Dečić (Lijepaja 1:0 i 2:1) i Petrovac (Žalgiris 3:1 i 2:1).

Osam utakmica, osam poraza i dueli u kojima su naši klubovi postigli šest golova i primili 16. Osam krugova pakla iz kojeg izgleda nema izlaska za crnogorski fudbal.

Jer ako mogu Gibraltar, Andora, Lihtenštajn i Malta na Uefinoj rang listi da budu ispred Crne Gore onda je jasno kako se radi u Crnoj Gori.

Grupna faza nekog od evropskih takmičenja igrala se na Malti, Gibraltaru, u Luksemburgu, Lihtenštajnu, Farskim Ostrvima, Sjevernoj Irskoj, a evropksu jesen dočekali su i klubovi iz Velsa koji nisu dio Premijer lige. Samo Crna Gora, San Marino i Andora nikada nisu osjetili radost evropskih utakmica, nadmetanja za bodove, za neto bitno, a da to nije borba u domaćim okvirma.

Bez pravog sistema u klubovima, bez infrastrukture, sa politilčarima u upravnim odborima (Budućnost su oni odveli čak i daleko od Evrope) i sumnjivim rezultatima čini se da naš fudbal ne čekaju bolji dani – prije će to biti i deveti krug pakla.